Ik mag mij de gelukkige eigenaar noemen van een privé stekkie aan een hele mooie en rustige visvijver.

Vroeger ging ik hier regelmatig vissen en heel af en toe nam ik wel eens kennissen mee. Zo ook op een mooie zaterdag dat mijn broer mee kwam en zijn dochtertje van toen ongeveer 7 jaar.
Tja en wat moet je dan doen als 7 jarig meisje.. ook vissen natuurlijk!

Ik had nog een kleine hengel liggen van ongeveer 2,5 meter waaraan ik een stuk vistuig had gedaan (waar ik normaal mee ging zeevissen) en hieraan een haakje en dobber.
Ik had een stukje brood aan de haak gedaan en de hengel aan mijn kleine nichtje gegeven met de woorden “Hier meisje ga jij maar lekker die grote vis vangen”

Ik plaatse haar op de steiger waar de jonge dame haar hengeltje inwierp en vol geduld ging wachten tot die grote vis langs zou komen.
Na enkele minuten begon het ze al te vervelen, en vroeg aan mij wanneer die vis nu toch eens zou komen. Ik en mijn broer moeste een beetje lachen.. want tja.. die grote vis zou echt niet in haar haakje bijten want wij zaten daar immers met professionele spullen te vissen terwijl mijn nichtje met een amateuristisch hengeltje zat.

Na enige tijd begon ze maar een beetje met de hengeltop in het water te gaan en liedjes te zingen. Nu kan ze het helemaal wel vergeten… dachten wij.

Opeens een luide kreet en Help.. papa.. ik heb een vis!
Wij schoten overeind en zagen daar hoe mijn kleine nichtje met alle macht de hengel vast hield die van links naar rechts ging en de top helemaal rondgebogen stond.
Gauw pakte ik de hengel over en schrok van het gevaarte wat aan deze hengel zat.
Niet meer dan 2 meter van mij vandaan zwom een karper van wel 20 pond en die was geheel niet van plan om zich zonder slag of stoot gewonnen te geven.

Na enkel minuten zwoegen en maar proberen de grote vis het vangnet te krijgen brak opeens het draad en de vis ging ervan door.

Ik en mijn broer hebben de rest van de dag helemaal niets gevangen.. en mijn nichtje.. die had toch maar die grote vis aan haar haak weten te slaan!

Louis. Z.